Στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας, το 1938, έλαβαν μέρος 15 και όχι 16 ομάδες, όπως ήταν αρχικώς προγραμματισμένο. Αιτία ήταν η προσάρτηση της Αυστρίας στη Γερμανία του Αδόλφου Χίτλερ, η διάλυση της εθνικής της ομάδας και η συμμετοχή πολλών βασικών της στελεχών σε κείνη των Γερμανών. Στις 3 Απριλίου 1938, όμως, έλαβε χώρα στη Βιέννη ένα ιδιότυπο φιλικό παιχνίδι. Οι Γερμανοί έδωσαν την ευκαιρία στους Αυστριακούς να αγωνιστούν για τελευταία φορά με τη φανέλα της χώρας τους και, όπως αναφέρει ο μύθος, είχε μεταξύ τους προαποφασιστεί το παιχνίδι να λήξει ισόπαλο. Ωστόσο, όλοι υπολόγιζαν χωρίς τον «ξενοδόχο». Και αυτός δεν ήταν άλλος από τον «Μότσαρτ» του ποδοσφαίρου. Ή αλλιώς, έναν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές του πλανήτη πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που στο Μουντιάλ της Ιταλίας (1938) είχε οδηγήσει την Αυστρία ένα βήμα μακριά από τον τελικό: τον Ματίας Ζίντελαρ. Με το αέρινο στυλ του, και αφού έκανε… πλάκα στους Γερμανούς σε όλη τη διάρκεια του αγώνα, πέτυχε το πρώτο γκολ της ομάδας του, την οποία και παρέσυρε σε έναν ξέφρενο ρυθμό, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί νικήτρια με το απολύτως πειστικό 2-0, μπροστά στα έκπληκτα μάτια των αξιωματούχων του Γ΄ Ράιχ!
Στις 23 Ιανουαρίου 1938, ο Ζίντελαρ, ενώ είχε ήδη αποσυρθεί από την ενεργό δράση κάνοντας παράλληλα επαγγελματικό άνοιγμα με την αγορά ενός café, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Βιέννη μαζί με τη σύντροφό του. Επίσημη εκδοχή για τον θάνατό τους ήταν η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα, η οποία οφειλόταν είτε σε δυστύχημα είτε σε αυτοκτονία. Σημαντική λεπτομέρεια: ο Ζίντελαρ είχε αρνηθεί να λάβει μέρος με τη φανέλα της «Νασιονάλμανσαφτ» στο Μουντιάλ του 1938.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1942, γεννιέται στους Αμπελόκηπους, δίπλα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, ένα παιδί που έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην τοπική Άμυνα. Όταν τον ανακάλυψε ο προπονητής του Παναθηναϊκού, Σβέτισλαβ Γκλίσοβιτς, άρχισε να αγωνίζεται στα πρώτα του φιλικά παιχνίδια με το Τριφύλλι ως δεξί εξτρέμ. Λίγο αργότερα, ο Τύπος της εποχής, και πιο συγκεκριμένα η «Αθλητική Ηχώ», τον παρουσίασε ως τον «Έλληνα Ζίντελαρ»! Το κανονικό όνομά του: Δημήτρης (Μίμης) Δομάζος!
Αν ένας χρονοταξιδιώτης μεταφερόταν από αυτήν την εποχή στον τελικό του Γουέμπλεϊ κι έπειτα, ταξίδευε ξανά στις 10 Δεκεμβρίου 1978, στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, για να παρακολουθήσει το ισόπαλο (2-2) ντέρμπι μεταξύ του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ, θα διαπίστωνε κάτι αναπάντεχο, που θα τον έκανε να αναρωτηθεί αν βρίσκεται σε ένα παράλληλο σύμπαν, όπου ο χωροχρόνος παίζει το δικό του, παράξενο παιχνίδι. Κατά την είσοδο των δύο ομάδων στον αγωνιστικό χώρο, ο «Έλληνας Ζίντελαρ» παρατάχθηκε με τη φανέλα της ΑΕΚ, ενώ στον πάγκο της Ένωσης καθόταν ο Φέρεντς Πούσκας! Την επόμενη χρονιά (1979), το σύμπαν θα επανερχόταν στη φυσιολογική του πορεία. Ο «Στρατηγός» του ελληνικού ποδοσφαίρου, που, λόγω της διαμάχης του με τη διοίκηση του Παναθηναϊκού αλλά και με τον Κάζιμιρ Γκόρσκι, είχε αφήσει τους «πράσινους» το καλοκαίρι του 1978, επέστρεψε στην ομάδα της καρδιάς του, για να κλείσει εκεί την πολυετή και επιτυχημένη καριέρα του. Την ιστορική αδικία αποκατέστησε ο Γιώργος Βαρδινογιάννης με τη συνδρομή του προέδρου της ΑΕΚ, Λουκά Μπάρλου, ο οποίος δεν έφερε καμία αντίρρηση.
Λίγα χρόνια αργότερα, στις 31 Αυγούστου 1984, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας! Έφτασε επιτέλους η στιγμή να τιμηθεί ο μεγαλύτερος παίκτης που ανέδειξε ποτέ το ελληνικό ποδόσφαιρο, ο άνθρωπος που γύρω από το όνομά του είχε δημιουργηθεί ένας τεράστιος μύθος. Με το τρισένδοξο τριφύλλι στο στήθος κατέκτησε εννέα πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα Ελλάδας, ενώ ήταν αρχηγός του Παναθηναϊκού στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με αντίπαλο τον Άγιαξ, αλλά και στον διπλό τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου απέναντι στη Νασιονάλ του Μοντεβιδέο (ισοπαλία 1-1 στο Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» και ήττα 2-1 στο Εστάδιο Σεντενάριο).
Παρότι η πλειονότητα των Αθηναίων κατοίκων βρισκόταν εκτός λεκανοπεδίου (ελέω θερινών διακοπών), περίπου 50.000 φίλαθλοι (45.355 εισιτήρια) έσπευσαν στο Ολυμπιακό Στάδιο, για να τιμήσουν τον επί μία εικοσαετία φυσικό ηγέτη του Παναθηναϊκού και να τον δουν να αγωνίζεται πλάι στους εν ενεργεία αστέρες της ομάδας, Ζάετς, Ρότσα και Σαραβάκο.Αντίπαλος του Παναθηναϊκού στο τιμητικό αυτό φιλικό παιχνίδι ήταν η Μπόκα Τζούνιορς, η οποία ιδρύθηκε στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής το 1905 από Έλληνες και Ιταλούς μετανάστες και ήταν η πρώην ομάδα του Χουάν Ραμόν Ρότσα (ο οποίος όχι μόνο υποδέχθηκε την αποστολή, αλλά είχε και θερμό εναγκαλισμό με όλους τους ποδοσφαιριστές της). Ο προπονητής της ομάδας, Ντίνο Σάνι, δήλωσε: «Η Μπόκα Τζούνιορς και ο Παναθηναϊκός πιστεύω ότι θα προσφέρουν ένα καλό θέαμα, για να τιμηθεί με τον καλύτερο τρόπο ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής, όπως ο Μίμης Δομάζος».
Πριν από την έναρξη της συνάντησης, τα μάτριξ του Σταδίου πρόβαλλαν στιγμιότυπα από τη σπουδαία καριέρα του «Στρατηγού», ενώ από τα μεγάφωνα ακούγονταν σχετικά ενημερωτικά στοιχεία.Σε ό,τι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, ο Μίμης Δομάζος, αν και 42 ετών πια, ήταν από τους καλύτερους παίκτες του γηπέδου! Το τέλος του ματς βρήκε νικήτρια την Μπόκα Τζούνιορς με σκορ 3-2, με τους Χαραλαμπίδη και Σαραβάκο να ισοφαρίζουν προσωρινά για τους πρωταθλητές Ελλάδας. Η πιο συγκινητική στιγμή, όμως, ήταν εκείνη του 78ου λεπτού, όταν ο αειθαλής Μίμης Δομάζος αποχώρησε από τον αγωνιστικό χώρο, ανέβηκε στην εξέδρα των επισήμων και βουρκωμένος, παρέδωσε τη φανέλα του στον Γιώργο Βαρδινογιάννη, μέσα σε πραγματική αποθέωση. Ο Γκμοχ, βέβαια, περίμενε ότι αυτό θα συνέβαινε αρκετά πιο νωρίς, με τον Σπύρο Λιβαθηνό να τον ενημερώνει ότι «ο Μίμης δεν θέλει να γίνεται ποτέ αλλαγή»!
Τιμητικές πλακέτες απένειμαν στον «Στρατηγό» ο πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, Γιώργος Βαρδινογιάννης και ο αρχηγός της ομάδας, Γιάννης Κυράστας, με τον ρέκορντμαν συμμετοχών στην ιστορία της Α΄ Εθνικής (με συνολικά 536 παρουσίες) να δηλώνει συγκινημένος ότι «δεν μπορούσα να ονειρευτώ καλύτερη στιγμή για την αποχώρησή μου από τα γήπεδα». Η «Αθλητική Ηχώ» της επομένης κυκλοφόρησε με πρωτοσέλιδο «Ο φανταστικός Δομάζος συγκλόνισε», για να προσθέσει σε υπότιτλο, «Τρομερό δίδυμο με τον Ζάετς»!
Απόσπασμα από το βιβλίο ”Οι Ημίθεοι Δεν Λυγίζουν” του Κώστα Τζανιδάκη
Κώστας Τζανιδάκης: Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα και σπούδασε Ηλεκτρονικός. Είναι Ραδιοφωνικός Παραγωγός, Δημιουργός του rockandroll.gr και του green-stories.gr, Συγγραφέας και Στιχουργός.
