Το 1938 έμεινε χαραγμένο στη μνήμη του Παναθηναϊκού, καθώς μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα έφυγαν από τη ζωή δύο σπουδαίοι ποδοσφαιριστές του, ο Λύσανδρος Δικαιόπουλος και ο Νίκος Χαραλαμπίδης.
Ο Λύσανδρος Δικαιόπουλος γεννήθηκε το 1916 στη Σμύρνη. Αγωνιζόταν ως αμυντικός και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του διαδρομή σε ομάδες της περιοχής, όπως οι Αργοναύτες Καλλιθέας και η Μικρασιατική Δουργούτη. Την περίοδο 1934-1935 φόρεσε τη φανέλα της Ένωσης Ηρακλείου και, αμέσως μετά, εκείνη της ΑΕΚ. Την περίοδο 1937-1938 εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό, χωρίς να γνωρίζει ότι η ποδοσφαιρική του πορεία θα διακοπεί τόσο πρόωρα και με τόσο τραγικό τρόπο.
Την Πρωτομαγιά του 1938, μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος της ΕΠΣ Αθηνών, ο Παναθηναϊκός αντιμετώπισε την ΑΕΚ σε φιλικό αγώνα στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας. Η αναμέτρηση έληξε ισόπαλη χωρίς τέρματα, αλλά αυτό που τη σημάδεψε ήταν το τραγικό περιστατικό που σημειώθηκε μόλις στο 7ο λεπτό. Ο Δικαιόπουλος, στην προσπάθειά του να απομακρύνει την μπάλα με κεφαλιά, συγκρούστηκε στον αέρα με τον ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ Τρύφωνα Τζανετή, με αποτέλεσμα να πέσουν και οι δύο στο έδαφος. Ο Τζανετής πρόλαβε να προστατευτεί με τα χέρια του και, έπειτα από λίγο, σηκώθηκε ελαφρά ζαλισμένος. Ο Δικαιόπουλος, όμως, έπεσε άτσαλα και χτύπησε στο έδαφος με το πίσω μέρος του κεφαλιού του.
Ο άτυχος ποδοσφαιριστής μεταφέρθηκε σε κατάσταση αφασίας στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού, όπου οι γιατροί διαπίστωσαν ότι είχε υποστεί κάταγμα στη βάση του κρανίου και διάσειση. Παρά τη σοβαρότητα του τραυματισμού του, ο νεαρός ποδοσφαιριστής δίνοντας σκληρή μάχη, παρέμεινε στη ζωή για περίπου δύο εικοσιτετράωρα. Οι συμπαίκτες του, Τάσος Κρητικός και Κώστας Ζώγας, βρίσκονταν συνεχώς στο πλευρό του, προσπαθώντας να του συμπαρασταθούν στις δύσκολες εκείνες ώρες. Τελικά, στις 3 Μαΐου 1938, ο Λύσανδρος Δικαιόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του και τον Παναθηναϊκό.
Ο θάνατός του συγκλόνισε την αθηναϊκή κοινωνία και τον αθλητικό κόσμο. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, παρουσία των συμπαικτών του στον Παναθηναϊκό, ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ και άλλων συλλόγων, καθώς και εκπροσώπων του αθλητικού χώρου και της πολιτείας. Η ΕΠΣ Αθηνών, μάλιστα, αποφάσισε να τηρείται ενός λεπτού σιγή στους αμέσως επόμενους αγώνες και οι ποδοσφαιριστές των ομάδων να αγωνίζονται με μαύρο περιβραχιόνιο, ως ένδειξη πένθους για τον πρόωρο χαμό του.
Την ίδια χρονιά, μια δεύτερη απώλεια ήρθε να μεγαλώσει τη θλίψη του Παναθηναϊκού. Ο Νίκος Χαραλαμπίδης, τερματοφύλακας της ομάδας από το 1936 έως το 1938, είχε όλο το μέλλον μπροστά του. Είχε πραγματοποιήσει πολύ καλές εμφανίσεις και το 1937 είχε πανηγυρίσει την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Αθηνών, φορώντας τη φανέλα με το Τριφύλλι.
Το 1938, όμως, προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα. Εκείνα τα χρόνια, οι δυνατότητες της ιατρικής για την αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών ήταν περιορισμένες και η κατάστασή του επιδεινώθηκε ραγδαία. Έπειτα από μια δύσκολη και άνιση μάχη με την ασθένεια, ο νεαρός τερματοφύλακας έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του την οικογένειά του, τους συμπαίκτες του και τον Σύλλογο που αγαπούσε.
Έτσι, μέσα στο ίδιο έτος, ο Παναθηναϊκός είδε δύο μέλη της ποδοσφαιρικής του οικογένειας να χάνονται σε νεαρή ηλικία. Ο Λύσανδρος Δικαιόπουλος και ο Νίκος Χαραλαμπίδης έφυγαν πρόωρα από τη ζωή, σκορπώντας τη θλίψη στους φιλάθλους της ομάδας που τους αγάπησαν.
Η ιστορία όμως ενός συλλόγου δεν γράφεται μόνο από τους τίτλους, αλλά και από τους ανθρώπους που τον υπηρέτησαν. Ο Δικαιόπουλος και ο Χαραλαμπίδης θα αποτελούν για πάντα μέρος της ιστορίας του Παναθηναϊκού. Η μνήμη τους θα παραμένει ζωντανή, θυμίζοντας στις νεότερες γενιές ότι, πέρα από τις επιτυχίες και τις διακρίσεις, οφείλουμε να θυμόμαστε και να τιμούμε εκείνους που αγωνίστηκαν με όλη τους τη ψυχή, φορώντας τη φανέλα με το Τριφύλλι.
Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα και σπούδασε Ηλεκτρονικός. Είναι Ραδιοφωνικός Παραγωγός, Δημιουργός του rockandroll.gr και του green-stories.gr και Συγγραφέας των βιβλίων «Οι Ημίθεοι Δεν Λυγίζουν» και «Παγώνει το Άμστερνταμ».
